Inleiding
De WvA heeft een elegant, veelomvattend en coherent systeem ontwikkeld om horoscopen te duiden, en bij uitbreiding de astrologie te begrijpen. Een belangrijk onderdeel van die benadering is dat de twaalf tekens elk hun ‘vertegenwoordiger’ hebben. Dat betekent dus dat er naast de Zon nog 11 planeten worden gebruikt in de duiding. (De Maan heeft een aparte status.) We komen dus eigenlijk binnen dit astrologische systeem nog drie planetaire vertegenwoordigers tekort. Die noemen we de hypothetische planeten. In de WvA-geschriften wordt de noodzaak en de waarschijnlijkheid van deze drie uitgebreid verdedigd.
Ontdekking Eris en volgorde planeten
Afbeelding van dwergplaneet Eris en haar maan Dysnomia
Deze kandidaat-hypotheten hebben grote baanhellingen! En er zijn er meer dan 3…
Haumea en Makemake hebben allebei een zeer grote baanhelling ten opzichte van het eclipticavlak (28° à 29°). Eris is nog extremer: haar baan helt ongeveer 44°. En Eris is vermoedelijk niet de laatste dwergplaneet: verder in het buitenste zonnestelsel wachten waarschijnlijk nog tal van vergelijkbare objecten op ontdekking. Hoe gaan we die integreren in het gesloten WvA systeem? Maar die dwergplaneten sluiten de mogelijkheid van een volgende ‘echte’ planeet niet uit natuurlijk.
Planeet 9?
Het is dus helemaal niet onmogelijk dat er nog ‘echte’ planeten bestaan in ons zonnestelsel voorbij Neptunus. Astronomen Konstantin Batygin en Mike Brown suggereerden dat planeet negen, ver voorbij Neptunus, de enige plausibele verklaring is voor een breed scala aan verschijnselen in het verre zonnestelsel. Het gaat hier dus niet om een volgende dwergplaneet. Zij maken hun beweringen behoorlijk concreet. Het wetenschappelijke (gis)werk van beiden situeert P9 ergens in de (Siderische) sterrenbeelden Tweelingen, Stier of nabij Orion. Indien Planeet 9 ooit wordt ontdekt, zou zij de eerste nog onbekende volwaardige planeet voorbij Neptunus zijn. Planeet 9 zou dan – volgens mij – Pluto vervangen.
Nu, in 2026, worden er alternatieve verklaringen aangevoerd in verschillende studies voor de afwijkingen van de transneptunusobjecten. In dit filmpje https://www.youtube.com/watch?v=Kra1EZscd5A bespreekt Anton Petrov de nieuwste ontwikkelingen en zijn conclusie is genuanceerd: Planeet Negen is niet definitief uitgesloten, maar de oorspronkelijke hypothese staat tegenwoordig aanzienlijk meer onder druk dan enkele jaren geleden.
Vergelijking nieuwe dwergplanten met hypotheten
Laten we de 3 dwergplaneten (rode streepjes) en de 3 ‘hypotheten’ (geel geaccentueerd) in een horoscoop vergelijken. De horoscoop is opgesteld voor 1 juli 1935, Den Haag, KT 12u. Ik neem deze horoscoop als voorbeeld omdat dit de periode is waarin de ‘hypotheten’ hun intrede deden en werden bediscussieerd, zowel in het boek van Th. Ram als in de Urania’s van toen.
Op astro.com kun je makkelijk de lengte en breedte van deze dwergplaneten terugvinden (zie afbeelding). Ga naar ‘Chartcollectie’ en kies vervolgens voor ‘aanvullende punten’.
Dit zijn de standen (lengte) voor 1935:
-
- Eris staat op 3°45′24″ Ram, retrograde.
-
- Haumea staat op 7°09′27″ Leeuw.
-
- Makemake staat op 4°46′09″ Kreeft.
Opmerking: als we de ‘ware lengte’-projectie zouden toepassen dansen de dwergplaneten door hun grote breedte op 24 uur door enkele tekens heen en weer. Dat strookt helemaal niet met de efemeriden van deze hypotheten, die een trage, vrijwel gelijkmatige beweging suggereren. In 1935 gold dat vooral voor Eris, die dan een breedte heeft van ruim 27°. Haumea heeft dan 3°30’ breedte, en Makemake 8°33’.
Als we dus de volgorde van toenemende afstand na Neptunus (en Pluto) zouden aanhouden krijgen we:
- Haumea = Persephone
- Makemake = Hermes
- Eris = Demeter
Horoscoop 1 juli 1935, Den Haag, KT 12u = GMT 10u40m28sec.
Terzijde: mogelijk had ons zonnestelsel ooit zes reuzenplaneten!
Een recente wetenschappelijke studie suggereert dat ons zonnestelsel oorspronkelijk niet vier, maar zes reuzenplaneten telde. Twee daarvan zouden in een vroeg stadium van de geschiedenis van het zonnestelsel uit het systeem zijn geslingerd.Wanneer astronomen de vorming van het zonnestelsel op computers simuleren, blijkt dat een systeem met alleen de vier huidige reuzenplaneten meestal niet uitmondt in een zonnestelsel zoals wij dat vandaag waarnemen. De simulaties komen veel beter overeen met de werkelijkheid wanneer men uitgaat van één, maar liever twee extra grote planeten die later verdwenen. Een van de sterkste aanwijzingen is Uranus. Zijn rotatie-as ligt bijna op zijn kant (ongeveer 98° gekanteld), iets wat moeilijk te verklaren is met de normale planeetvorming. Een grote inslag is daarvoor een van de belangrijkste voorgestelde verklaringen.
Uitdagende conclusie
Eris leek veelbelovend en bevestigde het bestaan van (dwerg)planeten voorbij Pluto. De ontdekking kreeg veel publiciteit; de ontdekking van nog 2 dwergplaneten moest het met minder mediagedruis stellen. Als we de dwergplaneten kritisch onderzoeken blijkt volgens mij dat het maar povere kandidaten zijn om de drie hypothetische planeten te vertegenwoordigen. Het lijkt mij de moeite om als WvA daarover verder na te denken.
Kris Derboven,
3 september 2026
Noten
https://nvwoa.nl/nb/2025nb30-05.pdf “Pluto: planeet of planeetje? Waarom deze verre reiziger voortaan bij mij op de reservebank zit”
Anton Petrov over planeet 9: https://www.youtube.com/watch?v=RFU08fYL_xc en https://www.youtube.com/watch?v=Kra1EZscd5A
Over de verdwenen planeten: natuurkundige Sabine Hossenfelder in https://www.youtube.com/watch?v=XcHRXum97Tw
